Szkła Bagoliniego w oprawie

Szkła Bagoliniego, zwane czasem „soczewkami prążkowanymi” są klasycznym narzędziem służącym do diagnozowania anomalnej korespondencji siatkówkowej. Dodatkowo pomagać mogą w wykrywaniu i lokalizowaniu obszarów tłumienia.

Szkła Bagoliniego, czyli tzw. soczewki prążkowane wykorzystywane są w diagnostyce anomalnej korespondencji siatkówkowej. Specjaliści wykorzystują je również przy wykrywaniu i lokalizowaniu obszarów tłumienia. Szkła Bagoliniego składają się z dwóch szklanych płytek, na których pod kątem 135° i 45° nacięte są delikatne rowki dyfrakcyjne. Płytki te są zamontowane w odwracalnej metalowej oprawie. Konstrukcja szkieł Bagoliniego sprawia, że wywołują one niewielką dysocjację obrazu. Zasada ich działania jest zbliżona do działania szkiełka Maddoxa, lecz bez wywoływania utraty widzenia obuocznego. W rezultacie osoba z prawidłowym widzeniem obuocznym lub harmonijną AKS dostrzega punkt świetlny jako punkt przecięcia dwóch linii świetlnych.

Zastosowanie szkieł Bagoliniego w diagnostyce

Test Bagoliniego (BSGT) przeprowadzany jest w normalnych warunkach oświetleniowych. W zależności od modelu szkła Bagoliniego można umieścić w oprawach próbnych lub w specjalnych urządzeniach, które są zakładane na okulary pacjentów. Dostępne również warianty z oprawą zakładane jak standardowe okulary. Badający świeci latarką, kierując światło w stronę centralnej części mostka szkieł Bagoliniego – na skrzyżowaniu osi pionowej nosa i poziomu oczu pacjenta Test zwykle przeprowadzany jest na bliską odległość, a pacjent jest pytany o liczbę widocznych świateł oraz pozycję i liczbę widocznych linii.

Kiedy punktowe źródło światła oraz skrzyżowane linie nie pokrywają się, specjalista może określić rodzaj nieprawidłowej korespondencji siatkówki. Okulista lub optometrysta dokonuje oceny na podstawie wzajemnego położenia prążków oraz odpowiedniego źródła światła. Podczas analizy tłumienia zauważa się, czy i w jakim obszarze pojawiają się przerwy w jasnych liniach. Jako źródło punktowego światła do badania z użyciem szkieł Bagoliniego można wykorzystać np. podświetlarkę RF010. Wówczas punkt fiksacyjny na ściance urządzenia stanowi miejsce, gdzie przy prawidłowym widzeniu światło przecina się z liniami na szkłach Bagoliniego.

Kim był Bruno Bagolini?

Bruno Bagolini to włoski lekarz i naukowiec, który przyczynił się do rozwoju optometrii. Jego prace i badania miały ogromny wpływ na współczesne metody diagnozowania i leczenia zaburzeń widzenia. Szkła Bagoliniego, które noszą jego nazwisko, są jednym z najważniejszych narzędzi wykorzystywanych w diagnostyce wzroku. Bagolini jest uznawany za jedną z najważniejszych postaci w dziedzinie optometrii. Jego prace i badania przyczyniły się do zrozumienia złożonych mechanizmów odpowiedzialnych za prawidłowe widzenie. Dzięki niemu specjaliści na całym świecie mogą skuteczniej diagnozować i leczyć różnego rodzaju zaburzenia widzenia.