Tablice Ishihary 10 tablic

Tablice Ishihary w wersji 10 tablic to pediatryczna wersja testu wykorzystywanego do wykrywania zaburzeń widzenia barwnego przeznaczona do badania przesiewowego u dzieci i osób niepiśmiennych. Są to tablicepseudoizochromatyczne, pozwalające na jakościowe (ale nie ilościowe) zbadanie zaburzeń widzenia barw w zakresie czerwono-zielonym. Znajdują się na nich prostekształty i linie, po których pacjent może wodzić palcem bądź specjalnym pędzelkiem (nie jest dołączony do zestawu).

Test zawiera 10 tablic.

Test Ishihary to narzędzie diagnostyczne służące do wykrywania zaburzeń widzenia barw, zwłaszcza w zakresie czerwieni i zieleni. Został on zaprojektowany przez Shinobu Ishiharę, japońskiego profesora, który pierwsze testy opublikował w 1917 roku. Test składa się z kilku tablic pseudoizochromatycznych. Każda z nich przedstawia koło z kolorowymi kropkami, które wydają się losowo rozmieszczone pod względem koloru i wielkości. Część kropek tworzy jednak wzór możliwy do odczytania przez osoby widzące prawidłowo.

Tablice wchodzące w skład testu Ishihary

Oferowany test Ishihary składa się z 10 elementów służących do badania różnych aspektów widzenia barwnego. Wzór na tablicach tworzy liczby lub kształty, które są wyraźnie widoczne dla osób o normalnym widzeniu kolorów, a niewidoczne lub trudne do zobaczenia dla osób z defektem widzenia barw w zakresie czerwono-zielonym. Niektóre tablice są zaprojektowane tak, aby numery były widoczne tylko dla osób z defektem widzenia wspomnianego zakresu kolorów, a niewidoczne dla osób o prawidłowo widzących te barwy.

Warianty testu Ishihary

Test Ishihary to narzędzie diagnostyczne występujące w wielu wariantach. Pełna wersja obejmuje 38 tablic. Dostępne są również warianty wykorzystywane w badaniach przesiewowych składające się z mniejszej liczby elementów – 14 lub 24. Test Ishihary z dziesięcioma tablicami to narzędzie wykorzystywane przy badaniu osób niepiśmiennych oraz dzieci. Skonstruowany został w taki sposób, aby pacjent mógł wodzić po widzianych liniach lub kształtach palcem albo specjalnym pędzelkiem. Odwrócony test Ishihary to natomiast wariant z tablicami, na których umieszczone są liczby widziane tylko przez osoby nieprawidłowo widzące zakres barw czerwono-zielonych.

Shinobu Ishihara – twórca tablic

Shinobu Ishihara urodził się w 1879 roku w Tokio. Swoją edukację rozpoczął na Cesarskim Uniwersytecie, na który uczęszczał dzięki stypendium wojskowemu. Po ukończeniu studiów został lekarzem wojskowym, pracował również w uniwersyteckiej klinice okulistycznej w Tokio podczas specjalizacji z oftalmologii. W późniejszych latach został wykładowcą Wojskowej Akademii Medycznej w Tokio, gdzie prowadził zajęcia z okulistyki. W późniejszych latach został profesorem tej uczelni, a jego praca naukowa skupiała się na badaniu widzenia barwnego, krótkowzroczności, a także diagnostyce jaglicy.

Podczas pracy w Wojskowej Szkole Medycznej Ishihara został poproszony o zaprojektowanie prostego testu na daltonizm. Miał on ułatwić diagnostykę prawidłowego widzenia barw wśród rekrutów. Pierwsze tablice Ishihary zostały własnoręcznie namalowane przez profesora farbami. W pracach nad testem pomagał mu asystent, który sam cierpiał na zaburzenia widzenia barwnego. Test Ishihary nie był pierwszym narzędziem do badania problemów z widzeniem barw – 40 lat przed jego opublikowaniem pierwszą płytkę pseudoizochromatyczną stworzył Jakob Stilling. Jednakże tablice opracowane przez japońskiego profesora stały się powszechnym narzędziem diagnostycznym.

Zastosowanie testu Ishihary

Tablice Ishihary obok testów pionkowych są stosowane w diagnostyce zaburzeń widzenia kolorów, zarówno w praktyce klinicznej, jak i w badaniach naukowych. Modyfikacją testu Ishihary jest test Matsubary zawierający tablice z symbolami zamiast cyfr. To narzędzie wykorzystywane m.in. w pediatrii, gdzie może być używane do przesiewowego badania dzieci pod kątem zaburzeń widzenia kolorów. Proste kształty i linie, po których pacjent może wodzić palcem lub specjalnym pędzelkiem umożliwiają wykorzystywanie obu wspomnianych narzędzi w badaniu małych dzieci i osób niepiśmiennych.